Indoneziyada dani xalqi ajdodlarining jasadini uch asrdan buyon saqlamoqda
Indoneziyaning Papua tog‘li hududida joylashgan Jivika qishlog‘ida yashovchi dani xalqi o‘z ajdodlarining jasadini qariyb 350 yildan buyon mo‘miyolangan holda saqlab kelmoqda. Bu haqda One.uz xabar beradi.
Bu nodir yodgorlik qabilaning eng mashhur jangchilaridan biri bo‘lgan Vim Motok Mabelga tegishli ekani aytiladi. Mahalliy aholi o‘z ajdodlarining xotirasini e’zozlash maqsadida jasadni maxsus an’anaviy usullar bilan asrab kelmoqda, bu esa hududning o‘ziga xos madaniy merosi sifatida dunyo ahlida katta qiziqish uyg‘otib kelmoqda.
Qadimiy saqlash usuli va an’analar Dani xalqi jasadni mo‘miyolashda o‘ziga xos va murakkab usuldan foydalangan. Marhumning tanasi uzoq vaqt davomida maxsus tayyorlangan tutun yordamida quritilgan.
Ushbu jarayon jasad tarkibidagi namlikni yo‘qotib, to‘qimalarning parchalanishini to‘xtatgan hamda suyak va terining asrlar davomida butun qolishini ta’minlagan. Bunday usul nafaqat jismoniy holatni saqlash, balki marhumning ruhiga bo‘lgan yuksak hurmatni ifodalash ramzi ham hisoblanadi.
Bu mo‘miya shunchaki tarixiy ashyo yoki muzey eksponati emas, balki qabila uchun tirik tarix va ma’naviy tayanch vazifasini o‘taydi. Dani xalqi o‘z rahnamolarining jasadini maxsus qurilgan an’anaviy uylarda saqlaydi va uni begona ko‘zlardan asrab-avaylaydi.
Mazkur urf-odat ajdodlar va avlodlar o‘rtasidagi uzviy bog‘liqlikni ta’minlashga xizmat qiladi. Madaniy meros va bugungi kun Bugungi kunda Jivika qishlog‘idagi ushbu holat dunyodagi eng noodatiy madaniy an’analardan biri sifatida e’tirof etiladi.
Garchi zamonaviy dunyoda ko‘plab qadimiy odatlar unutilib borayotgan bo‘lsa-da, Papua tog‘larida yashovchi aholi o‘z o‘tmishiga sodiq qolishga intilmoqda. Ular uchun mo‘miya o‘zlikni anglash va o‘z tarixini kelajak avlodlarga so‘zlab berishning bir vositasidir.
Mazkur hududga tashrif buyuruvchi sayyohlar va tadqiqotchilar uchun bu jarayon insoniyat tarixining unutilgan sahifalarini eslatadi. Dani xalqining ushbu noyob an’anasi insoniyatning o‘limdan keyingi hayotga bo‘lgan qarashlari va ajdodlar xotirasini abadiylashtirish borasidagi intilishlarini yaqqol namoyon etadi.
Hozirda ushbu mo‘miya Indoneziyaning eng muhim madaniy boyliklaridan biri sifatida muhofaza qilinmoqda.
